Çok güzel bi 2 aydı... Hayatımda hiç yaşamadığım değişik duyguları hormonlarımın da sayesinde yoğun bi şekilde yaşamaya başlamıştım... Ama bu mutluluğumu blogumda paylaşmak için elim nedense bir türlü klavyenin tuşlarına gitmedi... İstediğim cümleleri kuramadım... Kurduklarımı beğenmedim.. Olmadı... Meğerse daha zamanı diilmiş, daha gelmek istememiş... Ben herşey güzel gidiyo diyo düşünürken o çoktan vazgeçmiş...
Cuma gecesi muhteşem insan, doktorum Sühendan Türkmen'le
uzuuuun ve çok zorlu bi gece yaşadık... Onun inanılmaz desteğiyle bu zorlu süreci atlattım...
İyileşiyorum şimdi...
SEVDİKLERİNİZ böyle günlerde sizi en çok ayakta tutan şey tabiki ...
Ne çok mutlu ettiniz beni...
Yanımda olarak, telefon açarak, eve gelerek, hediyeler göndererek...
Desteğiniz inanılmazdı...
Günden güne herşey daha iyiye gidicek... düzelicek...
oldu, bitti... başa geldi, sonuna kadar çekildi...
Artık kalınan yerden devam etme zamanı...
İşte yaklaşık 2 aydır kafamı toplayamamamın, yeni işler yapamamamın sebebi buydu... Bundan sonra biran önce toparlanıp işe koyulucam... Buraya da dönücem... Görüşmek üzere...






